Na aldea dicían que non había meigas.
Pero cada noite, alguén pechaba a ventá que María deixaba aberta.
Unha madrugada decidiu vixiar.
Non viu a ninguén.
Só sentiu un alento frío na caluga.
E unha voz, moi baixa:
Habelas… hainas.
Mary F Folgueira.2026
