Xoán saltaba fendas coma un canguro hipocondríaco, botaba sal por riba do ombreiro «por se as moscas traidoras» e maldecía cada sombra felina.
Pisou unha fenda traidora, o seu gato Xudas miou cruzando o camiño, o espello do peto estalou en sete risas de cristal, e pasou por debaixo dunha escada que lle amosou o seu 13 grabado, coma un guiño do demo.
Entrou na tendiña a por un paraugas «anti-nubes tolas», cando unha cliente despregou o seu baixo tellado. «¡Paraugas en interior, o golpe final!», berrou Xoán, saíndo a carreira mentres tocaba madeira que cracou burlona.
Chegou á casa esgotado, abriu a porta co pé esquerdo e mirou o calendario. Venres 13, marcado en vermello. «¡Dobre ración!», graznou un corvo dende o tellado.
Xoán riu a gargalladas, listo para saltar fendas eternas.
Mary F Folgueira.2026
