E así, sen pedir permiso, chega a mañá: fresca, chuviosa,teimuda, aberta.
Non trae garantías, nin instrucións, nin mapas. Pero trae algo máis valioso: outra oportunidade de ser, de tentar, de volver comezar con máis experiencia ca medo.
Empezar o día non é acender a luz, é abrir os ollos con vontade.
É aceptar que aínda non sabemos todo, que ás veces fallamos, que hai cousas que pesan… pero tamén que dentro de nós existe unha forza que sempre madruga, aínda que durma cansa.
Hoxe non tes que ser mellor ca ninguén,
só un chisco mellor ca onte.
Que o día che atope curioso, non rendido;
valente, non infalible;
humano, non impecable.
Se hoxe o mundo che pide demasiado, lembra:
o importante non é correr, é avanzar.
O importante non é lograr todo, é non deixarte atrás no camiño.
A mañá brilla para quen se ergue,
pero tamén para quen simplemente decide continuar.
Imos, pois.
O día está a empezar…
e ti, tamén.
Mary F Folgueira.2025
